Dat is wat ik vaak hoor in mijn trainingen. Deelnemers komen onzeker en gespannen binnen: “wat staat me te wachten…”en aan het eind van de eerste bijeenkomst wordt vaak gezegd dat het zo fijn is om de verhalen van anderen te horen, hierdoor te weten dat je er niet alleen in staat.

Gelukkig ben je niet de enige die worstelt met zichzelf. Gelukkig ben je niet de enige die zich druk maakt om het al dan niet halen van een assessment, een toets, een tentamen of examen. Gelukkig ben je niet de enige die een nacht wakker ligt voor een presentatie.

Delen is helen, dat wordt vaak gezegd en hier zie ik het in praktijk. Het wordt lichter als je je gaat realiseren dat spanning er nou eenmaal bij hoort en dat je spanning al iets verminderd als je weet dat je niet de enige bent. En zo begint het leerproces: leren accepteren dat spanning er is, er niet voor weglopen, maar onderzoeken: Je kunt pas iets loslaten als je het eerst hebt vastgehouden!

Ik heb me hier gericht op het daadwerkelijk doen van toetsen, toetsen waar een beoordeling aan vast zit, maar kun je ook andere woorden invullen voor toetsen of varianten daarvan? Neem je jezelf niet sowieso voortdurend onder de loep? Vraag je jezelf sowieso vaak af: “doe ik het wel goed?”  In de ogen van wie?

About Author

No Comment

You can post first response comment.

Leave A Comment

Please enter your name. Please enter an valid email address. Please enter a message.